اندیشه های من

به نام خداوند بخشنده مهربان

این حرف هایی که اینجا می نویسم شاید روی دل خیلی ها سنگی است که از فشارش هر روز و هر روز زجر می کشن و شاید خیلی ها اصلا نمی فهمن من چی می گم ٬ خیلی ها اصلا وقت پرداختن به اون رو ندارن و خیلی ها هم این قدر خودشونو باختن که نمی پذیرن وحتی دلشون نمی خواد از صد فرسنگی این حرف ها رد بشن.

من به هیچ کدوم از این خیلی ها فکر نمی کنم ، من به دنیایی فکر می کنم که از خلاء پر شده ، از خلاء نبودن راهی برای زندگی ، از زندگی های خشک و خالی بدون هیچ احساس نابی ، من به احساساتی فکر می کنم که زیر خروارها خاک مونده،من به عشق و انسانیتی فکر می کنم که هر روز زیر دست و پاها داره خرد میشه ، من حرف هام رو می زنم و به دنبال گوش شنوا نیستم ، من به دنبال دل بینا می گردم . پس هر کس دل بینا داره بسم الله....